Onla tanışmamız daha dün gibi aklımda
Lise çağlarındaydım,tam da O'na ihtiyacım
olduğu zaman karşıma çıkmıştı.İlk zamanlar
sadece sıcak bir bakış ve selamımız vardı.
Zaman ilerledikçe birbirimizi anlamaya ve
sevmeye başlamıstık.Canım sıkıldığında ,
üzüldüğümde,neşelendiğimde her fırsatını buldukça
O'na gidiyordum,çünkü biliyordum ,O her zaman
beni aynı yerde bekliyor olacaktı.Dertlerimi,
sevinçlerimi,geçmişe ait özlemlerimi, geleceğe
ait planlarımı hep O'nun dizinin dibinde bazen
gülen gözlerle,bazen gözyaşımla O'nunla paylaştım
Birgün bile olsun bugün olmaz, çok işim var ,sonra
gel,deyip beni gönlüm dolu bırakmadı.
O'nunda dertleri vardı tabiki.en sıkıntılı zamanlarını
kışa doğru başlardı. O üzülünce ben de üzülüyordum.
Ama bahara doğru coştukça coşuyor,benı de
coşturuyordu.O'nun yanında zaman sanki duruyor,
dunya sadece benim için dönüyor hissine kapılmışımdır
çoğu zaman.
Bu aralar eskisi gibi uğrayamaz oldum yanına .
O'nu ve eski zamanlarımızı çok özlüyorum.
Gönlümdekiler O'na döküp , rahatlarken o
suskunluğunu,pür dikkat beni dinleyişini...
Özledim O'nu,o susuşundaki beni onaylamasını ,
hep bana hak vermesini...
Neden mi gitmiyorum?...Artık anlatacağın ,paylaşacağın
birşeyin yok mu diyeceksiniz?
HAYIR...dertlerim benimle büyüdü...büyüdü..
artık ne gönlüm ne de aklım almıyor onları.
Hayatın çemberine zorla ittiler,çembeerle dönüp
duruyorum.kendimi dinlemeye bile zamanım yok
dertlerımle O'nun omuzlarına biraz daha yük
olmak istemiyorum.Arada bir uğrayıp yanağından
bir öpücül alıyorum.Biliyor O 'nu sevdiğimi.benim
için bu yeter.
O da anlıyor beni.Artık büyüdüm.Bizim buralarda
büyük insanların zamanı olmazmış diyorlar böyle şeyler için
Benden size bir tavsiye;
Sakin hiç büyümeyin ve benim gibi bir sırdaşınız olsun.
Bu arada derdimden size O'nu tanıtmayıunutmuşum
O benım 10 yıllık sırdaşım ;
erik ağacım
İKİ KİŞİNİN BİLDİĞİ ŞEY SIR OLMAZ
